1. Rozdziały będą publikowane dwa razy w tygodniu.
2. Proszę, żebyście pisali komentarze pod rozdziałami abym wiedziała czy mam dalej pisać.
3. Gdy zajdzie taka sytuacja, że będę musiała wyjechać lub będę czymś zajęta i nie będę mogła przez jakiś czas dodawać nowych postów to Was o tym powiadomię.
4. Informuję, że sama wymyśliłam całą historię i niczym się nie sugerowałam,
5. Czasem w tekście będą linki do piosenek które będą słuchane przez bohaterów lub wykorzystane do choreografii.
Myślę, że to wszystko. Mam nadzieję, że spodoba Wam się moje opowiadanie. Do zobaczenia!
piątek, 24 lipca 2015
PROLOG
Słoneczny
zimowy poranek powitał za oknami uśpione jeszcze miasto. Nad Nowym Yorkiem skłębiły się gęste granatowe chmury pełne
nowego śniegu przygotowanego na dzisiejszy dzień. Całe miasto było zawładnięte miękkim
białym puchem który spadł kilka dni temu. Na ulicach pojawili się pierwsi
przechodnie i pierwsze pojazdy zaczęły poruszać się w ciągu dnia po zatłoczonej
jezdni. Ludzie z czerwonymi policzkami i zmarzniętymi uszami biegli na autobus,
szli z siatkami zakupów lub śpieszyli
się pędem do pracy w ciasnych eleganckich kostiumach i garniturach. Była szósta
rano, pora na nerwowe bieganiny żeby zdążyć na czas do upragnionego celu. Byli
też tacy ludzie, co o tej porze jeszcze spali smacznie czekając aż ich sen
rozmyje się wraz z pierwszym dźwiękiem budzika. Jedynym wyjątkiem człowieka
który w tej chwili nie śpieszył się do pracy ani nie spał, była siedemnastoletnia
dziewczyna siedząca skulona na parapecie z rozczochranymi włosami. Wyglądała
jak pasmo nieszczęść, miała napuchnięte czerwone oczy, twarz całą we łzach i
drgawki na ciele. Dziewczyna z głową opartą o kolana, patrzyła żałosnym
wzrokiem przez okno swojej sypialni, nie na danego przechodnia ani w konkretne miejsce tylko, w
przestrzeń. Włosy mokre od łez kleiły jej się do policzków a w głowie jak
mantra słyszała powtarzające się zdania słyszane przez nią już wcześniej. Czy ty myślisz
tylko o sobie?! Dlaczego, powiedz mi dlaczego jesteś taką egoistką?! ‘’Ty mnie nie kochasz skoro wolałaś abym
został i nie wygrał niż żebym był szczęśliwy, co?’’ Dziewczyna cicho
zaszlochała na dźwięk głosu swojego chłopaka. Przymknęła lekko oczy a łzy
zaczęły powoli spływać jej po policzkach i brodzie. ‘’ Dlaczego mi
to zrobiłaś?! Czy ty myślisz tylko o sobie? Nie dostanę się na Yale i nie
spędzę z tobą wakacji, wszystkie moje plany ty zniszczyłaś!’’ Słowa jak węgiel
parzyły ją aż do kości, czuła jak krok po kroczku rozsadzają jej głowę a skóra
piecze jakby właśnie zostało na nią wylany cały kubeł gorącej wody. Zamrugała
oczami i cicho westchnęła. Wciąż przed oczami miała scenę wczorajszego wydarzenia.....................................
Hej, wszystkim! Mam nadzieję, że spodobał Wam się początek mojego opowiadania. Zostawcie po sobie jakiś ślad abym wiedziała, że ktokolwiek czyta moje wypociny. Do zobaczenia!
Hej, wszystkim! Mam nadzieję, że spodobał Wam się początek mojego opowiadania. Zostawcie po sobie jakiś ślad abym wiedziała, że ktokolwiek czyta moje wypociny. Do zobaczenia!
Subskrybuj:
Posty (Atom)