Strona Główna

piątek, 24 lipca 2015

POTRZEBNE INFORMACJE

1. Rozdziały będą publikowane dwa razy w tygodniu.
2. Proszę, żebyście pisali komentarze pod rozdziałami abym wiedziała czy mam dalej pisać.
3. Gdy zajdzie taka sytuacja, że będę musiała wyjechać lub będę czymś zajęta i nie będę mogła przez jakiś czas dodawać nowych postów to Was o tym powiadomię.
4. Informuję, że sama wymyśliłam całą historię i niczym się nie sugerowałam,
5. Czasem w tekście będą linki do piosenek które będą słuchane przez bohaterów lub wykorzystane  do choreografii.
Myślę, że to wszystko. Mam nadzieję, że spodoba Wam się moje opowiadanie. Do zobaczenia!

PROLOG

   Słoneczny zimowy poranek powitał za oknami uśpione jeszcze miasto. Nad Nowym    Yorkiem  skłębiły się gęste granatowe chmury pełne nowego śniegu przygotowanego na dzisiejszy dzień. Całe miasto było zawładnięte miękkim białym puchem który spadł kilka dni temu. Na ulicach pojawili się pierwsi przechodnie i pierwsze pojazdy zaczęły poruszać się w ciągu dnia po zatłoczonej jezdni. Ludzie z czerwonymi policzkami i zmarzniętymi uszami biegli na autobus, szli z siatkami  zakupów lub śpieszyli się pędem do pracy w ciasnych eleganckich kostiumach i garniturach. Była szósta rano, pora na nerwowe bieganiny żeby zdążyć na czas do upragnionego celu. Byli też tacy ludzie, co o tej porze jeszcze spali smacznie czekając aż ich sen rozmyje się wraz z pierwszym dźwiękiem budzika. Jedynym wyjątkiem człowieka który w tej chwili nie śpieszył się do pracy ani nie spał, była siedemnastoletnia dziewczyna siedząca skulona na parapecie z rozczochranymi włosami. Wyglądała jak pasmo nieszczęść, miała napuchnięte czerwone oczy, twarz całą we łzach i drgawki na ciele. Dziewczyna z głową opartą o kolana, patrzyła żałosnym wzrokiem przez okno swojej sypialni, nie na danego przechodnia ani w konkretne  miejsce tylko,   w przestrzeń. Włosy mokre od łez kleiły jej się do policzków a w głowie jak mantra słyszała powtarzające się zdania słyszane przez nią już wcześniej. Czy ty myślisz tylko o sobie?! Dlaczego, powiedz mi dlaczego jesteś taką egoistką?!  ‘’Ty mnie nie kochasz skoro wolałaś abym został i nie wygrał niż żebym był szczęśliwy, co?’’ Dziewczyna cicho zaszlochała na dźwięk głosu swojego chłopaka. Przymknęła lekko oczy a łzy zaczęły powoli spływać jej po policzkach i brodzie. ‘’ Dlaczego mi to zrobiłaś?! Czy ty myślisz tylko o sobie? Nie dostanę się na Yale i nie spędzę z tobą wakacji, wszystkie moje plany ty zniszczyłaś!’’ Słowa jak węgiel parzyły ją aż do kości, czuła jak krok po kroczku rozsadzają jej głowę a skóra piecze jakby właśnie zostało na nią wylany cały kubeł gorącej wody. Zamrugała oczami i cicho westchnęła. Wciąż przed oczami miała scenę wczorajszego wydarzenia.....................................

Hej, wszystkim! Mam nadzieję, że spodobał Wam się początek mojego opowiadania. Zostawcie po sobie jakiś ślad abym wiedziała, że ktokolwiek czyta moje wypociny. Do zobaczenia!